|
In de verhalen heb ik in
de eerste plaats zoveel mogelijk de gegevens en documenten verwerkt die ik van heel veel
familieleden heb ontvangen. In een aantal gevallen is er nog informatie aan
toegevoegd die ik in archieven heb gevonden. Waar het nuttig of
interessant leek, heb ik achtergrondinformatie toegevoegd. Over sommige personen heb
ik veel meer informatie ontvangen en/of gevonden dan over andere, dit zie je
natuurlijk terug in de verhalen.
De opzet van dit onderdeel
van de website is chronologisch.
De gezamenlijke
voorouders van alle Spijkermannen zijn Hendrik Jakobs en Hinke Alberts. Zij
zijn de eerste generatie. Hun kinderen zijn de tweede generatie.
Alle huidige generaties
stammen af van hetzij Johannes Jans, hetzij Tjitske Jacobus uit de derde generatie. Deze namen zie je,
als je klikt op familieverhalen. Onder Johannes en Tjitske
zitten dan de verhalen over hun kinderen, kleinkinderen en soms al over hun
achterkleinkinderen. Je klikt op een naam, en vervolgens krijg je de namen van
de volgende generatie, in veel gevallen kun je dan nog een of twee generaties
verder klikken.
De informatie over de
zesde generatie is nog vrij summier, deze staat af en toe op de pagina over de
vader, en in een aantal gevallen staan personen uit één gezin bij elkaar op een
pagina de kinderen van...; deze laatste
methode heb ik ook gevolgd voor een gezin uit de vijfde generatie, waarover ik
weinig informatie heb.
Wat voor oudere generaties
vanzelfsprekende kennis is, vaak van alledaagse, schijnbaar onbelangrijke
zaken, verdwijnt voor volgende generaties, als het niet wordt vastgelegd.
Als voorbeeld wil ik de
informatie geven, zoals deze naar voren komt uit de stukjes die Doris Spijkerman in de jaren '70 heeft
ingestuurd naar de Leeuwarder krant 't
Kleine Krantsje, en waaruit ik in het verhaal over hem citeer. (Ook voor
het verhaal over zijn vader Hendrik heb ik gebruik gemaakt van de stukjes.)
(Klik op Johannes Jans, dan op Hendrik, en dan op Doris.)
Nu, zo'n dertig jaar
later, is er niemand van het gezin waar Doris afkomstig is, meer in leven. De
verhalen die hij vertelt, blijken ook voor zijn neven en nichten, die dus
slechts één generatie van hem verwijderd zijn, nieuwe informatie te bevatten,
en inzicht te geven in de leefomstandigheden van hun ouders en grootouders. Als Doris de verhalen niet
had opgeschreven (en als ze, in dit geval, niet te vinden waren geweest op de
website van het Historisch Centrum Leeuwarden), waren ze voor altijd verloren
gegaan.
Heb je aanvullend
materiaal, dan kan ik dit altijd toevoegen. Dit kan beeldmateriaal
zijn, maar b.v. ook feitelijke gegevens, beschrijvingen van allerlei
gebeurtenissen, de dagelijkse gang van zaken, anekdotes, enz.
|